|
De verbeterde verstandhouding tussen Japan en Zuid-Korea De betere relaties tussen Japan en Zuid-Korea kunnen belangrijke tegenstellingen tussen beide volkeren niet verbergen.
De Wereldbeker Voetbal 2002 en de tv-serie 'Winter Sonata' hebben een enorme impact gehad op het dichter bij elkaar brengen van de Japanse en de Zuid-Koreaanse bevolking. Maar er blijven belangrijke afwijkende percepties bestaan tussen de twee landen. Traditioneel is voor de Japanse bevolking Zuid-Korea een land dat tegelijkertijd ver en dichtbij is. Dit beeld is veel veranderd de laatste jaren, maar tegenstellingen blijven bestaan. Wat zijn deze tegenstellingen? Vooreerst, de Japanners idealiseren ongetwijfeld iets te sterk de relatie met het buurland Zuid-Korea. Uit een enquête van 2002 blijkt dat 80% van de Japanse bevolking positief staat tegenover Zuid-Korea. Echter, slechts 40% van de Zuid-Koreanen houden er een positieve houding tegenover Japan op na. Dit is een belangrijke discrepantie die niet kan ontkend worden. Vervolgens, is er de afwijkende houding die beide bevolkingen aannemen tegenover Noord-Korea. De Japanners zijn staan heel kritisch tegenover Noord-Korea. Dit is echter niet het geval voor de Zuid-Koreanen. Vooral de Zuid-Koreaanse jongeren ervaren een zekere affiniteit met de Koreaanse buren ten noorden van de 38-ste breedtegraad. Het belangrijkste probleem tenslotte is de generatiekloof bij de Zuid-Koreanen in relatie tot de houding tegenover Japan. In Korea spreekt men over de 3-8-6-generatie. Hiermee wordt de generatie bedoeld van 30-ers en jonge 40-ers, die in de jaren 80 zijn afgestudeerd en in de jaren 60 geboren zijn. Deze generatie komt nu op het voorplan, zowel economisch als op politiek vlak. Het is een generatie waarmee Japan rekening moet houden. Een enquête van 2004 over de opinies van de Zuid-Koreanen heeft aangetoond dat 50% van de 50-ers en 63% van de 20-ers een positief beeld hebben van Japan. Maar bij de 30-ers daalt dit percentage tot 44%. Eenzelfde laag percentage geldt voor boven de mensen 80. Hieruit blijkt dus een belangrijke generatiekloof. Natuurlijk beperkt deze generatiekloof zich niet enkel tot het beeld dat de Zuid-Koreanen zich vormen over Japan. Over de vraag of Noord-Korea een bedreiging vormt bijvoorbeeld, antwoordt de meerheid van de 80-ers positief, maar een meerderheid van de 20-ers negatief. Voor de jongeren vormen de Verenigde Staten een grotere bedreiging. Ongetwijfeld interpreteren de jongeren de bedreiging op een andere manier dan de oudere generatie, maar het is toch een afwijking in perceptie die niet onbelangrijk is. Japan moet rekening houden met deze verschillen in het uitbouwen van betere relaties met Zuid-Korea. Om de relaties met het buurland verder te verbeteren, ben ik ervan overtuigd dat Japan moet investeren in een dialoog met geheel Azië, inclusief China. De relaties met Zuid-Koera kunnen niet geïsoleerd worden van spanningen met de andere landen in de regio. Japan moet vervolgens bijzonder rekening houden met de 3-8-6-generatie in Zuid-Korea om een werkelijke impact te hebben. Tenslotte, moeten zowel Japan als Zuid-Korea zich behoeden voor al te emotionele reacties. Beide landen hebben de neiging om emoties te laten zegevieren op logica. Populistische politici kunnen hiermee de bevolking manipuleren, wat een serieuze handicap is om de verschillen tussen de twee landen te overbruggen. Ondanks 40 jaar vriendschappelijke relaties tussen Japan en Zuid-Korea en ondanks de verbeterde populair-culturele uitwisselingen tussen beide landen, laat het gewicht van het verleden zich nog dagelijks voelen. De weg naar een evenwichtige en duurzame verstandhouding tussen beide volkeren, is nog een lange en moeilijke weg.
Vincent Van den Storme Bronnen: NHK, Furled Japan Articles
---- |